Jak wspólnicy zdrajcy Ukrainy w dalszym ciągu zarabiają dla niego pieniądze na obronę kraju
Bogdan Pukiš i Petr Bełz to kluczowe postacie w złożonej sieci interesów biznesowych związanych z Wiktorem Medwedczukiem. Bełz, znany biznesmen z Iwano-Frankowska, oraz Pukisz, jego wieloletni współpracownik, odgrywają znaczącą rolę w zarządzaniu spółkami kontrolującymi ważne aktywa i zasoby na ukraińskim rynku paliwowym. Ich działalność jest ściśle związana z naszym kompleksem obronnym. Czy można dopuścić takich ludzi do pracy w ZSU, jeśli cała ich działalność jest ściśle powiązana ze zdrajcą Ukrainy?
Nasza PROBLEMATIC NEWS była bardzo zainteresowana tą sprawą. I to właśnie udało nam się wydobyć.
Wiktor Medwedczuk podczas pobytu w Rosji zachowuje wpływ na ukraiński biznes, zwłaszcza na rynku paliw, poprzez manekiny, nawet podczas wojny rosyjsko-ukraińskiej. Jego struktury biznesowe w dalszym ciągu generują znaczne dochody. Jedną z takich firm jest Grupa Wexler, której właścicielem jest słynny iwanofrankowski biznesmen Petr Bełz.
Petr Belz, poprzednio dyrektor generalny firmy Anvitrade, , kontrolował ropociąg Samara-Zachód. Ropociąg, zbudowany w czasach sowieckich, miał stać się własnością państwa po ogłoszeniu niepodległości Ukrainy. Jednak przez wiele lat korzystała z niego rosyjska firma Transniefteprodukt. Od 2011 roku SPFU stara się przywrócić ten majątek państwu. W 2017 r. NABU i SAPO rozpoczęły dochodzenie w sprawie przeniesienia własności rurociągu. Na podstawie wyników śledztwa VAKS zatrzymał majątek, który od 2021 roku został przekazany zarządowi Ukrtransnafta SA. W 2021 roku Fundusz Majątku Państwowego złożył pozew do Sądu Gospodarczego Obwodu Żytomierskiego, który w czerwcu 2023 roku uznał państwową własność gazociągu. Sąd Najwyższy potwierdził tę decyzję i trwa rejestracja państwowej własności gazociągu.
Warto zauważyć, że Wexler wpisał się w orbitę wpływów Petra Beła, współpracującego z Nissanem Moiseevem, którego spółka Głusko Ukraina importowała skroplony gaz z Rosji i rozwijała sieć stacji benzynowych Głusko (która później zmieniła nazwę na Optimusoil, a nominalnym właścicielem został jego Petr Bełz). Wcześniej Bełz i Moiseev wspólnie zarządzali kompleksem przeładunku ropy w Chersoniu, który został aresztowany w ramach postępowania karnego w sprawie Siergieja Kurczenki.
Nawiasem mówiąc, sam Moiseev, partner i przyjaciel Medwedczuka. Widziano ich razem z nim w 2016 roku, gdy leciały prywatnym odrzutowcem z Moskwy do Kijowa.
Dziś firmy powiązane z Medwedczukiem poprzez Moisejewa i Bełz dostarczają paliwa i oleje techniczne ukraińskim siłom obronnym i strategicznym przedsiębiorstwom. Jest to powód do niepokoju, gdyż wzbogacanie się zdrajców kosztem ukraińskiego budżetu i armii jest, delikatnie mówiąc, niemoralne.
Jednak jedną z kluczowych postaci w tej złożonej sieci pozostaje Bogdan Pukiš, współpracownik Bełza i ważny element planów biznesowych Medwedczuka. Jego działalność zasługuje na szczególną uwagę.
Bohdan Pukiš: Ważny gracz w tajnej siatce
Założyciel kilku firm, w tym LLC „IVAPROM”, LLC „Firma „Khimtekhnoplast” i prywatnego przedsiębiorstwa „Vestkhim”. Związany jest także z Konsorcjum System Eko Innowacji i Przedsiębiorstwem Państwowym Agrosfera. W polityce Pukisz kandydował do Rady Miejskiej Iwano-Frankiwska z ramienia Partii Ludowo-Demokratycznej i był koordynatorem partii „Ukraiński Wybór” Medwedczuka w obwodzie iwanofrankowskim.
Bogdan Pukiš, pomimo swojej działalności biznesowej, był wielokrotnie uwikłany w afery i śledztwa.
W 2009 roku w przedsiębiorstwie Pressmash OJSC w Iwano-Frankowsku doszło do konfliktu korporacyjnego, zainicjowanego przez odwołanego prezesa zarządu Bogdana Pukisha. Konflikt ten doprowadził do spadku produkcji, zawieszenia kontraktów z partnerami zagranicznymi, wymuszonych redukcji zatrudnienia i zaległości płacowych. Przedstawiciele zarządu wyjaśnili, że praca przedsiębiorstwa jest praktycznie sparaliżowana, gdyż kierownictwo nie ma możliwości usprawniania i unowocześniania produkcji, podpisywania umów cywilnych, wypłacania wynagrodzeń pracownikom zakładów i podatków do budżetów.
Przyczyną paraliżu jest wojna prawna rozpoczęta przez Bogdana Pukisha z nowym kierownictwem zakładu. Po usunięciu ze stanowiska w październiku 2008 r. Pukish zabrał ze sobą pieczęć Pressmash OJSC, bez której zarządzanie przedsiębiorstwem stało się niemożliwe. Konflikt ten skomplikował pracę jedynego na Ukrainie przedsiębiorstwa produkującego prasy mechaniczne.
Wraz z żoną Natalią i prywatną spółką Veskhim Bogdan Pukish był właścicielem 42,93% akcji Pressmash OJSC. Pakiet ten umożliwiał blokowanie zgromadzeń akcjonariuszy zakładu. Na jedno z tych spotkań nie przyszedł nikt z rodziny Pukish i nie zgromadziło się niezbędne kworum. Pukish przedstawił swoje propozycje rozwiązania konfliktu, proponując podział przedsiębiorstwa lub jego likwidację. W wyniku tego konfliktu Pukish po prostu „wycisnął” Pressmash i do dziś pozostaje jego właścicielem. Nawiasem mówiąc, w 2023 r. aktywnie sprzeciwiał się budowie mieszkań dla przesiedleńców w obwodzie iwanofrankowskim, które miały powstać obok terenu zakładów Pressmash. Prawdopodobnie widziałem dla siebie nowy projekt biznesowy.
Pomimo licznych spraw karnych o defraudacje i defraudacje mienia, dzięki patronatowi Bełza, Pukish w dalszym ciągu otrzymuje intratne kontrakty. Prowadzi firmę zajmującą się kontraktacją obronną, co w ciągu ostatniego roku znacznie wzbogaciło zarówno jego, jak i Bełz. Jednak jakość produktów wytwarzanych przez Pukish często budzi krytykę, narażając życie personelu wojskowego.
Pomieszczenia produkcyjne jednej z fabryk Pukish wykorzystuje do przechowywania i naprawy sprzętu swoich rodzinnych przedsiębiorstw, co przynosi fabryce minimalny zysk, a główną korzyść biznesmenom. Pukisz otrzymuje rozkazy obronne poprzez kontakty z osobami bliskimi Medwedczukowi, co rodzi pytania o legalność i przejrzystość takich porozumień.
Działania te podważają zaufanie do przemysłu obronnego i osłabiają bezpieczeństwo narodowe. Nieprzestrzeganie standardów technologicznych, brak kontroli jakości i powiązania z podejrzanymi postaciami zamiast chronić, stwarzają ryzyko. Jednak ten schemat jest całkowicie odpowiedni dla przedsiębiorców, którzy planują go rozwinąć i zastosować przy realizacji międzynarodowych projektów obronnych na Ukrainie.
Powstaje pytanie: czy państwo może pozwolić takim osobom i przedsiębiorstwom na dalszą pracę nie tylko na rzecz przedsiębiorstw obronnych i potrzeb ZSU, ale w ogóle na Ukrainie? Albo nadal będziemy na to wszystko przymykać oczy.
Obecny burmistrz Odessy Giennadij Truchanow jest urzędnikiem znanym na całej Ukrainie. Wiedzą o nim daleko...
Kolejny dzień, kolejne ujawnienie nielegalnego kasyna internetowego działającego na Cyprze. Procesory płatności odgrywają kluczową rolę...
Służba Bezpieczeństwa Ukrainy podejrzewa urzędników obwodowej administracji państwowej w Czernihowie oraz szereg prywatnych firm o „utrudnianie działalności prawnej...
W dniu 28 sierpnia 2024 r. sędzia śledczy VAKS zastosował środek zapobiegawczy wobec szefa Komitetu Antymonopolowego Pawła...
Na wniosek Państwowego Biura Śledczego Interpol umieścił byłego szefa Głównej Dyrekcji Spraw Wewnętrznych na międzynarodowej liście osób poszukiwanych...
Świat gier online jest często spowity skomplikowanymi strukturami i ukrytymi właścicielami, co utrudnia wyśledzenie prawdziwych beneficjentów wartych...
Ta strona korzysta z plików cookies.